Yaş 35 yolun neresi ağam?





Uzun yıllardır hayalini kurduğum bir şeyi bu sene başarmıştım; yurtdışı tatili… İlk kitap Hayat Meyhanesi sayesinde İtalya’dan edindiğim arkadaşım beni İtalya’ya davet etti beni. Kendisi iki kitabımın da kapağinı çizen kişidir bu arada. 
Çizimleri için instagram adresini veriyorum; çok iyidir ve sipariş alır sizden https://www.instagram.com/tolgaozasil/
İtalya ile ilgili anlatacak çok şey var. Ama bugün bahsetmek istediğim şey şu; Verona sokaklarını arşınlarken duvarlardaki ölüm ilanlarına çarptı gözüm. Tolga’dan tercümesini istediğimde bana afişin üzerindeki ihtiyar insan fotoğraflarının yanında “erken kaybettik-daha çok gençtin- seni özleyeceğiz” türü şeyler yazdığını söyledi. Fotoğrafa bakıyorum, “yaş 70 iş bitmiş.”
Ama Avrupa’da hiçbir şey Türkiye’deki gibi olmadığı gibi, bu bile öyle değil! İnsanların kafasında, ihtiyarlık, emeklilik türü şeyler yok. Bizim insanımızın durumu bellidir; 55 yaşına kadar çalış, emekli ol, sonra emeklilik maaşını alırken bir iş daha yap ve 70 yaşında öl. (Yeni kitabım Anı Koleksiyoncusunda bu duruma da yer verdim) Direkt kafada bitirmişiz yani. Belli yaştan sonra “bizden iş geçmiştir” artık. Sonra ihtiyar turistler kale kale dolaşırken de gıpta ile bakıyoruz. Bu derin psikolojiyle kendi ömrümüzü azalttığımızı fark ettim bir duvar afişiyle. 
Konuyu şimdi edebiyatla bağlayayım. Dün Cahit Sıtkı Tarancı’nın doğum günüydü. 35 Yaş şiirini hepimiz biliriz. “Yaş 35 yolun yarısı eder” dizesi artık bizim için bir atasözüdür ve kanıksanmıştır. İyi bir edebiyatçı her zaman fark yaratır. Adam öyle bir şiir yazmış ki Türk insanının ömrü kısaldı diye düşünüyorum ben. Gelgelelim, Tarancı öldüğünde 46 yaşındaydı. Kendi hesaplamasına yetmedi ömrü. Bazı şeyler insanın hiç peşini bırakmaz.
Bu peşini bırakmamaya bir örnek de Orhan Veli’den vereyim. Kendisinin şiir konusundaki devrimlerini biliyorsunuz. Bilmiyorsanız da araştırın yahu:) Ama Orhan Veli’nin peşini kafiye hiçbir zaman bırakmadı, Nasıl mı? Orhan Veli’nin Mezar taşında şu yazar

“Orhan Veli
1914
1950″




Görebilene hayat ne tuhaf di mi?
Saygılar

Emrah Ateş
twitter: hikayeadami
instagram: hikayeadami

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Atilla değil Attila İlhan

Kars- Cemal Süreya'nın Kaleminden...

Nesnesel Değerler ve Bir Teşekkür Yazısı