Kayıtlar

Ağustos, 2011 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Komunist misin lan sen!

Resim
usta birliğine ilk gittiğim gün.
Mardin.

Bir transit dolusu adam karakoldan içeri girdik. Tek sıra halinde karakol binasının önüne topladılar bizi. Perosedürü az çok ezberledik artık. Herkes çantasını önüne bırakacak, içindeki eşyaları çıkaracak, telefonu elektronik cihazı var ise delikanlı gibi teslim edecek yada şansını deneyip saklayacak. Ama yakalatırsa da verilen tehtidlere hazırlıklı olacak...

Aynen öyle oldu tabi ki de. Ben elimde kocaman bir bavulla gelmiştim. Önüme gelen astsubay valizin yarısından kitap çıkardığımı görünce bir şaşırmıştı tabi. Direk '' Hangi okul mezunusun ?'' diye sordu. Gönül isterdi ki harvırd - kenbiriç falan diyeyim ama öyle olmadı. .'' ortaokul mezunuyum '' dedim, şaşırdı... Neden şaşırıyorsa artık. Yani zamanında okumak isteyipte okumadığım için hevesim kursağımda kalmış olamaz mı ?

Neyse tam o sırada daha ileride olan karakol komutanı;
'' bak hele şu çocuğun kitaplarına ne üzerineymiş diye seslendi '' a…

ölmek

Resim
sene 2010 Mardin
gece 03:00 suları
ben ve birkaç arkadaşım nöbette bekliyoruz
geceleri 12 saat nöbet- üstümüzde çelik yelek 8 kilo
başımızda mifer1.5 kilo
hani yeni doğan çocukların kafası durmaz; bir o yana- bir bu yana düşer ya öyle bir hal almış kafamız
gizlice dinlediğimiz bir radyo var, o da olmasa sabah olmaz
birden tepenin ardında duyulan silah sesleri...

işte o silah sesini duyana kadar
ne bulunduğumuz yerin kritikliğine
ne de birgün ölebileceğime inanmamıştım
belki de inanmak istememiştim

ama sonra ne kadar cesur da olursan ol
ne kadar gelsinler taaa amına koruz hepsinin desen de
o tatlı canın yok mu bir an düşündürüyor seni

ya bu  tarafa da geldilerse
ya gelip sıkarsa şimdi biri ?
belki de göremiyecem bile kimin vurduğunu
belki sırtımdan girecek bir kurşun eee sonra ?

daha 20 yaşındayım lan
buradan çıkıcam
birini sevicem
bir iş bulucam
hayal kırıklıklarım olucak- mutluluklarım olucak
kızım olucak adı yaren
oğlum olucak adı çınar
daha fazla şiir yazıcam
bir gün bir kitap bas…

doğum günü yazısı

hani insanın ailesinde bazı karakterler vardır
yaşça senden büyük olsa da bir türlü dilin varmaz yanına abi ya da abla takısı yakıştırmaya
çünkü sen onu hep kendin kadar yakın görmüşsündür
ama kalbinde hep büyüğün olduğunu da bilmişsindir.

zaman ne kadar geçerse geçsin çevrendeki insanların hepsi büyür hepsi yaşlanır ama bir tek o yaşlanmaz
çünkü sen zaten onu kendinden büyük iken benimsemişsindir
o yüzden o hep senin gözünün önünde aynı kalır

belki gidip tüm gün boyunca dertleşmemişsindir
ya da başın sıkıştığında arama gereksini mi de duymamışsındır
ama hep sanki her an yanındaymışsın gibi hissetmişsindir.

bazı insanlara derdini açamazsın sırf derdine dertlenmesin diye
işte öyle biri olmuştur senin için

ve zaman aktıkça her yıl senden bir yıl daha uzaklaşmayacak;
yaklaşacaktır.

nice yıllara kuzen
iyi ki varsın
hiç eksik olmayasın.

'kars peyniri güzeldir; kars peyniri sensin aşkım

dün gece ablam sahura kaldırdığında bir baktım ki gözleri yaşlı
'' tamam  kızım ağlama- uğraştırmıcam bir daha seni bu kadar kalkmak için'' dedim.
o da
''yok be salak ne senin için ağlıcam film izleyeyim dedim sahura kadar
şu incir reçelimiymiş neymiş onun dvd si vardı çekmecende onu izledim''
-eeee
''ya film çok acıklıydı ona ağlıyorum'' dedi

film hakkaten güzel bir film
hatta şahane
izlediğim en güzel türk sinemalarından bir tanesi ve hafızamdan hiç çıkmayacak
ama insanın ablası bir film yüzünden dahi ağlıyorsa ister istemez gıcık oluyorsun prodüksüyona

çocukluğumdan beri ailenin hep güldüren kısmı olmayı alışkanlık edindim
o yüzden vazifemi üstlendim ve
'' kars peyniri güzeldir; kars peyniri sensin aşkım'' dedim ablama

artık film yüzünden değil benim esprim yüzünden gözleri doluydu
çünkü istiyorum ki çevremdeki insanları gözleri yalnızca mutluluktan dolsun.
böylesi daha iyi...

çünkü bu film kim bilir hangi yarasının ka…