Hikâye Adamı

ilknot: Bu yazı Kaybolandefterler/Zine (e-dergi) nin 4. sayısında yayınlanmıştır En öndeki adamın adı Tamer Yiğit. Soyadı gibi Yiğit bir adam. İnternette biraz bakın görürsünüz, Kenan İmirzalıoğlu’ymuş, Burak Özçivit’miş falan palavra. Akabinde hemen gerisinde duran İzzet Abi. İzzet Günay. Yanındaki de tabii ki sultanımız Türkan Şoray… Bu karenin olduğu filmin adı “Çalınan Aşk” diye geçiyor Yeşilçam tarihimizde. Hatta Türkan Şoray’ın iki farklı karakterde oynadığı ender filmlerden biridir. Dahası, Sadri Alışık da filmde kötü adam karakterinde. Biraz ezber bozan bir film anlayacağınız. Gerçi beceremiyor kötü adam rolü yapmayı. O ne yaparsa yapsın benim için Balıkçı Kazımdır her zaman. Başka ne oynasa bir beden büyük gömlek gibi kalıyor üstünde. Esas mevzuya gelecek olursak eğer, Tamer Yiğit rahmetli babamın eski bir arkadaşı olur. Babam Küçükçekmece’deat arabası ile meyve satarmış eskiden. Otomobiller hakgetire tabii o zamanlar. Babam o kadar çok pa...

Canım Kardeşim Neredesin Ben hayatı hep sevdiğim müziklerin içinde yaşadım. Mesela bir köşe başında sevdiğim kadını bekliyorsam, kafamın içinde Yeditepe İstanbul dizisindeki Yusuf’un, Olcay’ı gördüğünde dizide çalmaya başlayan müzik çalar. Birden bire mahallenin serserisi Yusuf oluveririm. Uzun yol otobüsleri benim için Cahit Berkay’dır hep. Kısa süren yolculuklarda ise Erkan Oğur’un enstrümantalleriyken, şiir okuduğumda Metin- Kemal Kahraman’ın melodileri düşer aklıma. Bir ölüm haberi alsam Neşet Ertaş’tan Yalan Dünya dökülür dilimden. İşte hayatı böyle yaşayan biriyseniz izlediğiniz filmlerde sizin için çok değerli olmaya başlar. Kötü filmlere tahammül edemezsiniz. Canım Kardeşim filmi Türk Sinemasında başyapıt oluşunu korurken bundaki en büyük neden Cahit Oben’in unutulmaz müziğidir. Kahraman’ın hüzünlü bakışları, geçirdiği hastalık, ailenin çektiği çile acıtır canını ama Cahit Oben’in müziği de buna dâhil olduğunda acı artık bambaşka bir boyuta ulaşır. Seni alıp yüksek b...

Tartışmasız Türk Sinemasının en yakışıklı adamı. Ayhan Abi, abimiz… Sadri Abimiz, oynadığı her filmde bizden biri olmayı başarmış adam. Romantizmin ve delikanlılığın vücud bulmuş hali. Serseriliği, rakıyı, türk sanat musikisini ve kadınları bize sevdiren adam. Türk sinemasının 80 yıllarının, babalarımızın abilerimizin adamları. Ölseler de hala var olan ve var olmaya devam edecek adamlar. Ne zaman canım sıkılsa kendimi türk sinemasının siyah beyazlığının içine kaptırır, “ ulan kalmadı böyle aşklar be ” diyerek filmin sonunu getiririm. Sonra bir film daha, bir film daha… Ta ki fakir çocuk filmin sonunda mutlu olana kadar… Şimdi yeni bir hikaye yazıyorum. Adı “lütfen bu bahsi kapatalım” Kendimi Sadri ve Ayhan Abi'nin yerine koyup bir meyhane sahnesi yazacağım. Bakalım becerebilecek miyim? Bir not: Ayhan Işık'ın Sadri Alışık ile çok yüksek boyutta bir arkadaşlığı vardı. Mevlana ile Şems gibi yani. Yediklleri içtikleri ayrı gitmezdi. Ayhan Işık geçirdiği beyin kana...