Halil Serkan Öz’ü bilmeyeniniz var mı? Vardır elbet. Anlatayım. Niye mi? Çünkü hepimizin, büyük kahramanların gölgesinden geçtiğimizi bilmeye ihtiyacı var. Serkan Hoca, Yalova Termal Fen Lisesi’nde matematik öğretmeniydi. “Öğretmeniydi” diyorum, öldü çünkü! Kış mevsiminin bir kenara çekilip yerini çiçeklere bırakacağı zamandı. Nisan ayıydı… Öldüğünü birdenbire duyunca yüreğinize oturdu değil mi? Ölüm işte böyle acı bir şeydir; okurken bile insanın etine iğne batırır. İnsan, işte bu yüzden kendi vicdanı ile hesaplaşmasını ölümler üzerinden yapar. Halil Serkan Öz Tubitak ödüllü bir öğretmendi. Öğrencileriyle çok iyi anlaşan; güleç yüzlü ve eğitimin yalnızca müfredat denen dayatılmış kurallara bağlı olmadığını bilen ve bunu hayatında uygulayan bir öğretmen(di) geçmiş zaman ölümle sonuçlanınca, kip’ler; taşa dönüşüyor sanki.. Yalova Valisi, okul teftişine gittiğinde Serkan Hoca’nın kılık kıyafetiyle alakalı azarlamış öğrencilerinin önünde. Bakın belki bunda ne var diyeceksiniz. ...
Sultan Makamı- Yeditepe İstanbul'dan sonra yeni baştan izlemeye başladığım diğer dizi de Çemberimde Gül Oya... Bu dizilerin kıymetini bilmek lazım. Zaten Türkiye de kaç tane düzgün dizi yapıldı ki? Arada bir holivud dizilerini bir tarafa bırakıp bu ca'anım dizileri de izlemeli. Bende buradan her zaman ki gibi paylaşacağım bir şeyler. -Büyünce ne olucaksın -Bilmem -Okumaya devam et. Belki sen de güzel hikayeler anlatırsın insanlara. Bu günleri anlatırsın.. -Ama bu çok zor, ya unutursam? Çocukken yaşadıklarını hiçbir zaman unutmazsın. Çünkü hafızanın en temiz, en güçlü, o lduğu zamanlardır çocukluk... Büyüyünce bu günleri unutma! Kitapların yakıldığı, insanların fikirleriyle suçlandığı, bu günleri unutma.. unutma ki; anlatabilesin insanlara... Türkiye'yi sevmeyi anlat birilerine Birileri bunu hep yanlış anladı Ben gideyim. Şimdi malum polis falan gelir ifade için. B ugünlerde hapse girmek o kadar kolay ki, yeşil bir parka gi...
Henüz çocuk yaşlardaydım. Bir gün birinin babama Kürt Zeko diye seslendiğini duydum. Kürt kelimesiyle ilk tanışmışlığım o gün olmuştu. Çocukken insanın aklına pokemon izlemekten başka bir şey gelmez. Aklınızdaki en gaddarca düşünce dışarı çıkıp sapanla kuş vurmak olur. Ki ilk vurduğum kuşu elime aldığımda ağlamış, sonra gömmüştüm bir yere. O günden sonra da hiçbir canlıya kastım olmadı. Yaşım biraz daha ilerlemeye, büyümeye başladığımda insanların bana sordukları sorular değişmeye başladı. İnanın ömrüm boyunca aldığım en çok soru '' memleket nere'' olmuştur. Ve benim ömrü boyunca insanlara en az sorduğum soru '' memleket nere '' oldu. Zaten yeterince Kars 'lıların ne kadar kötü ve pislik olduğu, adam olmadıkları konusunda bir dünya şey duydum. Sonra bir baktım ki aynısını Bursa'lı içinde söylüyorlar, Erzurum 'lu içinde. İzmir desen toptan Gavur. Gavur neyse artık... İnsanlar sürekli birilerini aşağılamak istiyor. Çünkü ne kada...
Yorumlar
Yorum Gönder